Ergens in de nabije toekomst. Na de definitieve Watersnoodramp probeert een kleine groep Nederlanders al enkele generaties een nieuw bestaan op te bouwen in noordelijk Afrika. Ze werken in de hasjteelt, drinken na de kerk op zondag hun jenever en kunnen redelijk met de autochtone bevolking opschieten; zolang de werelden maar strikt gescheiden blijven. Dan verschijnt een nieuwe dominee ten tonele met een heilige opdracht die de ogenschijnlijk vreedzame gemeenschap tot een kookpunt zal brengen.
Recensie
Als je gemiddeld meer dan honderd boeken per jaar leest, kan het niet anders dan dat je soms een boek treft dat je niet (helemaal) ligt of waarin je niet (goed) op gang komt. Vaak zet je dan door en soms worstel je je dan letterlijk door het boek heen. En heel af en toe besluit je dan het boek een poosje aan de kant te leggen om het op een ander, beter, moment opnieuw op te pakken. En heel, heel af en toe lukt het echt niet en besluit je te stoppen met een boek.
Helaas voor Tot bloed op het droge heb ik dat besluit genomen. Ik kon niet in deze literaire roman komen, het sprak me niet aan, het raakte me niet. Dat begon al bij de tekst achterop het boek, waarbij ik in de verte aan een ander boek moest denken dat ik in de afgelopen maanden heb gelezen en waarin ook, in dat boek in Zuid-Afrika, een nieuwe samenleving werd opgebouwd. Overigens is het verhaal van Tot bloed op het droge een heel ander verhaal, maar de covertekst deed het al niet voor mij. Het sprak mij niet aan.
Tja, ik kan dus ook niet veel meer over zeggen over Tot bloed op het droge. Ik heb de handdoek in de ring gegooid en er voor gekozen mijn tijd te steken in een boek dat mij wel direct meesleepte in het verhaal. Ondanks het feit dat Tot bloed op het droge wordt omschreven als een rollercoaster en originele roman.
Tot bloed op het droge bestaat uit 25 hoofdstukken en is met vrij kleine letters gedrukt. Achterin het boek staat een verklarende woordenlijst.
Tot bloed op het droge – Jerry Goossens
Roman, paperback, 272 pagina’s, Uitgeverij Lebowski
